Nazywam się Katarzyna. Od dwunastu lat żyłam uwięziona w klatce, którą stworzył dla mnie mój własny mąż – klatce zbudowanej z jego pieniędzy, kontroli i mojej samotności. Dzisiaj opowiem Wam, jak znalazłam w sobie odwagę, aby wyrwać się z tego więzienia i odzyskać swoją godność.
Nigdy nie sądziłam, że zwykły kundel z podwórka obudzi we mnie siłę, której nie miałam przez lata trwania w rutynie. Jego obecność zmusiła mnie do konfrontacji z własnymi lękami i do rozmowy, której bałam się od dekady. Dzięki niemu odważyłam się odejść, ale i spojrzeć na swoje życie z zupełnie nowej perspektywy.
Zawsze myślałam, że dom to miejsce, gdzie wszyscy wracają. Ale kiedy moja córka, Kasia, pewnego wieczoru oznajmiła, że odchodzi od męża i zaczyna nowe życie w Warszawie, poczułam, jakby ktoś wyrwał mi serce. To opowieść o bólu, miłości i odwadze kobiet, które muszą nauczyć się pozwalać swoim dzieciom żyć po swojemu.
Zaczęłam pisać tę historię w chwili, gdy spałam na dworcu w Warszawie, mając przy sobie tylko plecak i nadzieję. Przeszłam przez piekło bezdomności, zdrady i samotności, by w końcu odnaleźć w sobie siłę do walki nie tylko o siebie, ale i o innych. Dziś prowadzę fundację pomagającą ludziom takim jak ja – bo wiem, że każdy zasługuje na drugą szansę.