Stałem w kuchni z pismem z sądu w ręku, a moja matka krzyczała mi do słuchawki, że okradłem własnego brata. Myślałem, że dom po ojcu będzie jedyną rzeczą, która po nim zostanie, ale stał się początkiem wojny, która rozwaliła moje relacje, spokój i prawie moje małżeństwo. Do dziś nie wiem, czy bardziej boli mnie to, co zabrali mi bliscy, czy to, że w ogóle potrafili to zrobić.