Przez lata gotowałam od rana do wieczora, bo mój mąż nie chciał tknąć niczego, co było odgrzane albo mrożone. Czułam, że w naszym domu jestem bardziej kucharką niż żoną i matką, a najbardziej tracił na tym nasz syn. W końcu postawiłam talerz z kanapkami na stole i powiedziałam mężowi, że jeśli chce świeży obiad, może go sobie ugotować.