Opowiadam o dniu, kiedy życie zmusiło mnie do przekroczenia własnych granic w walce o rodzinę. Musiałam błagać znienawidzonego sąsiada o pomoc, by uratować mamę i brata. To, co wtedy odkryłam – zmieniło mnie na zawsze i rzuciło nowe światło na nasze sąsiedztwo.
Dzielę się moją codziennością – ciasnym pokojem w starej kamienicy, trzema wnukami i czwartym w drodze. Syn, ledwo dorosły, ojciec bez pracy, a ja próbuję być wszystkim naraz: matką, babcią, powierniczką i żołnierzem na froncie codziennych walk o przetrwanie. Choć czasem brak nadziei, szukam powodów, by wierzyć, że jeszcze odnajdziemy spokojny dom.
W środku nocy uciekłam z domu, zostawiając za sobą przeszłość i zabierając tylko dzieci oraz walizkę. Przez lata zmagałam się z biedą, samotnością i brakiem wsparcia ze strony najbliższych. Dziś wiem, że można się podnieść nawet z największego upadku, ale czy każdy ma w sobie tyle siły?
Moja mama zawsze patrzyła z góry na mojego męża Pawła, bo nie mógł zapewnić nam życia w luksusie, do którego była przyzwyczajona na Wilanowie. Podczas gdy ona podróżowała po Europie i chwaliła się markowymi torebkami, my walczyliśmy na Pradze o każdy dzień, wychowując naszego synka Kubę z zespołem Downa. To opowieść o dumie, niezrozumieniu i bólu, który potrafi rozdzielić rodzinę.
