Miał być tylko dwa tygodnie, a został u nas miesiącami. Patrzyłam, jak moja córka gaśnie, a rodzina wmawiała mi, że przesadzam
Pamiętam moment, w którym zorientowałam się, że to już nie jest zwykła przysługa dla siostry, tylko ciężar, który rozsadza mój dom od środka. Chciałam pomóc rodzinie, ale z dnia na dzień traciłam pracę, spokój i kontakt z własną córką, która zaczęła patrzeć na mnie jak na obcą. Dopiero kiedy wszystko we mnie pękło, zrozumiałam, że miłość do bliskich bez granic potrafi zamienić się w ciche wyniszczanie.