Mam na imię Marta i jeszcze niedawno wierzyłam, że mam wszystko: kochającego męża, cudownego syna i spokojne życie w Warszawie. Jednak z każdym dniem obserwuję, jak mój mąż Paweł coraz bardziej oddala się nie tylko ode mnie, ale przede wszystkim od naszego syna, Antka. To opowieść o bólu, milczeniu i pytaniu, czy miłość naprawdę wystarczy, by posklejać pękniętą rodzinę.
Pewnej burzowej nocy mój mąż Tomek powiedział: „Idź do matki, Magda, potrzebuję być sam.” Stałam wtedy z naszym płaczącym synkiem, Antkiem, i nie mogłam pojąć, jak można być tak samotnym w małżeństwie. To opowieść o najtrudniejszych tygodniach mojego życia i o tym, jak szukałam odpowiedzi na pytanie: czy można tak żyć?
Wszystko zaczęło się od jednej kłótni, która przelała czarę goryczy. Przez lata czułam się niewidzialna dla męża i dzieci, aż przypadkowe spotkanie na przystanku zmieniło moje spojrzenie na siebie i świat. To opowieść o tym, jak odważyłam się zawalczyć o własne szczęście, mimo że wszyscy wokół mówili, że już za późno.