Prawdziwe zmęczenie, matczyna bezsilność i niespodziewana pomoc nieznajomego – opisuję dzień, w którym zwykła podróż samolotem stała się dla mnie przełomowa. Kilka godzin w stalowej tubie pokazało, jak bardzo potrzebujemy siebie nawzajem, nawet gdy najbardziej boimy się poprosić o wsparcie. Poczucie wdzięczności zostało ze mną do dziś, a pytanie – dlaczego tak rzadko jesteśmy dla siebie dobrzy, skoro to nic nie kosztuje?