Stałam na korytarzu sądowym i słuchałam, jak mój były mąż wycenia nasze małżeństwo na połowę mieszkania, którego nigdy nie kupowaliśmy razem. Moi rodzice dali mi ten lokal na start, a on twierdził, że kilka lat remontów zrobiło z niego współwłaściciela. Wygrałam pierwsze starcie, ale nie odzyskałam przez to spokoju ani rodziny, jaką miałam wcześniej.
Brat i jego żona nagle przypomnieli sobie o rodzinnej solidarności, gdy potrzebują darmowej pomocy przy remoncie. Problem w tym, że kiedy autorka była w całkowitej rozsypce i traciła wszystko, dla nich ważniejszy był kolor farby w sypialni. Czy lojalność wobec rodziny oznacza, że trzeba wybaczać każdą obojętność i pozwalać się wykorzystywać w imię świętego spokoju?
Od ośmiu miesięcy połowa mojej pensji trafia do rodziców na remont domu. Jako jedynak od zawsze żyłem pod ich kontrolą, między lękiem, kłótniami a niespełnionymi marzeniami. To opowieść o tym, jak niemal straciłem siebie, próbując sprostać ich oczekiwaniom.
Od dwóch lat z Magdą remontujemy dom na kredyt, a ja coraz częściej czuję, że nie daję rady. Wszyscy znajomi wydają się mieć wszystko pod kontrolą, a u nas ciągle coś się sypie – nie tylko ściany, ale i relacje. Czy naprawdę jestem jedynym facetem, który nie potrafi ogarnąć własnego życia?