Do dziś mam przed oczami ten moment, kiedy moja matka spokojnym głosem powiedziała mi, że mam dołożyć się do wyjazdu, na który moje własne dziecko nie zostało zaproszone. W jednej chwili wróciły wszystkie lata milczenia, połykanych upokorzeń i udawania, że w naszej rodzinie wszyscy są traktowani tak samo. Kiedy odmówiłam, wybuchła awantura, po której straciłam matkę i brata, ale chyba pierwszy raz naprawdę stanęłam po stronie swojego syna.