Każdego ranka uciekam z domu pod pretekstem pracy, ale tak naprawdę uciekam od męża, który tłamsi mnie swoją drobiazgowością i brakiem zrozumienia. W biurze odnajduję spokój i poczucie własnej wartości, podczas gdy w domu zakładam maskę szczęścia przed dziećmi i sąsiadami. Na granicy wytrzymałości pytam siebie, czy mam odwagę zmienić swoje życie i w końcu zacząć oddychać pełną piersią.