Stałam z rękami mokrymi od piany, kiedy synowa wyrwała mi talerz i powiedziała, że nawet zmywać robię źle. Przyjechałam do syna z sercem pełnym dobrej woli, a bardzo szybko poczułam się w ich domu jak ktoś obcy, potrzebny tylko do gotowania, prania i pilnowania dzieci. Dopiero gdy wróciłam do swojego mieszkania, odzyskałam spokój i zrozumiałam, że pomoc nigdy nie może oznaczać utraty godności.