Stałam na klatce schodowej z siatką zakupów i patrzyłam, jak mój mąż wynosi z mieszkania sąsiadki wiertarkę, a mnie od tygodni powtarzał, że nie ma czasu nawet przykręcić półki w pokoju córki. W środku gotowałam się ze złości, bo plotki z osiedla, jego chłód i wieczne wymówki zlały mi się w jedną, straszną wersję wydarzeń. Dopiero kiedy przejęłam kontrolę nad domem i zmusiłam go do szczerej rozmowy, usłyszałam prawdę, która zabolała mnie inaczej, niż się spodziewałam.