Wróciłam ze szpitala z naszym synkiem i zamarłam, gdy zobaczyłam puste szafki oraz mieszkanie, którego mój mąż nawet nie przygotował na nasz powrót

Wróciłam do domu z noworodkiem przekonana, że najtrudniejsze jest już za mną, ale to, co zobaczyłam po przekroczeniu progu, kompletnie mnie rozsypało. Zamiast wsparcia i poczucia bezpieczeństwa dostałam chaos, puste półki i męża, który tłumaczył się pracą oraz strachem przed zwolnieniem. Do dziś nie umiem odpowiedzieć sobie, czy bardziej zabolał mnie brak rzeczy dla dziecka, czy to, że w najważniejszym momencie zostałam z tym wszystkim sama.

Kiedy mąż kazał mi wyjechać po narodzinach naszej córki, myślałam, że to koniec naszego małżeństwa

Pamiętam ten moment bardzo dokładnie, bo stałam w kuchni z dzieckiem na rękach, a mój świat nagle się zatrzymał. Kiedy mąż poprosił mnie, żebym wyjechała na kilka dni do rodziców, poczułam się wyrzucona z własnego domu w najtrudniejszym czasie mojego życia. Dopiero później, po bólu, ciszy i szczerej rozmowie, oboje przyznaliśmy, że po prostu przestaliśmy dawać sobie radę.