Do dziś pamiętam moment, kiedy stanęłam w kuchni z pustą kopertą po opłatach i poczułam, jak coś we mnie pęka. Chciałam dać obcej prawie dziewczynie dom, spokój i normalność, ale wciągnęły nas kłamstwa, kradzieże i toksyczny chłopak, którego nie umiałam od niej odsunąć. Kiedy zniknęła na kilka dni, zrozumiałam, że można kogoś pokochać jak swoje dziecko, a i tak nie mieć do niego dostępu.