Stałam w kuchni z telefonem w dłoni, kiedy mój wnuk krzyknął, że bez pieniędzy i tak nie mam mu nic do zaoferowania. Przez lata opłacałam mu korepetycje, ubrania i codzienne zachcianki, wierząc, że w ten sposób okazuję miłość. Dziś wciąż zadaję sobie pytanie, czy wychowałam ukochanego chłopca, czy tylko nauczyłam go, że babcia istnieje po to, żeby płacić.