Siedziałam w kuchni z mokrymi dłońmi od zmywania, kiedy moja córka rzuciła torbę na krzesło i zapytała, czemu obiad jeszcze nie stoi na stole. W tamtej chwili poczułam, że we własnym domu przestałam być matką, a stałam się kimś od prania, gotowania i sprzątania. Próbowałam stawiać granice, ale każda rozmowa kończyła się kłótnią, ciszą albo obietnicą poprawy, po której wszystko wracało do starego porządku.