Wróciłam tego dnia i zobaczyłam samochód mojego męża z wgniecionym bokiem, a chwilę później wyszło na jaw, że kluczyki dała jego matka młodszemu synowi bez pytania właściciela o zgodę. Patrzyłam, jak w jednej chwili pęka coś znacznie większego niż lakier i zderzak, bo od lat wszyscy oczekiwali, że mój mąż będzie tym rozsądnym, który znowu zrozumie, pomoże i zapłaci. Do dziś mam przed oczami jego twarz, kiedy po raz pierwszy powiedział do własnej matki, że nie chce już być w tej rodzinie traktowany jak bankomat i koło ratunkowe dla rozpieszczonego brata.