Pewnego zimowego wieczoru, kiedy cała moja rodzina się ode mnie odwróciła, znalazłem zranionego psa na klatce schodowej. Zmuszony do opieki nad nim, powoli odkrywałem, że to nie on mnie potrzebuje, lecz ja jego. Burek stał się katalizatorem moich decyzji — i moich zmian.