To opowieść o tym, jak wspólne życie z chorą na demencję babcią Łucją pod naszym dachem całkowicie odmieniło nasze rodzinne relacje. Początkowo byłam pełna obaw, ale stopniowo zaczęłam odkrywać, co naprawdę oznacza być rodziną. Czasem konfrontacja z własnymi słabościami prowadzi do niespodziewanego ciepła i bliskości.
Sprzedano mnie jak niepotrzebny przedmiot, bo rodzina uznała mnie za bezwartościową. W małej wiosce w Beskidach spotkałam człowieka, którego wszyscy uważali za szaleńca, a on odmienił moje życie. To opowieść o przetrwaniu, odkrywaniu prawdy i sile, która rodzi się z największego bólu.
To miał być zwykły dzień, zwykłe zakupy. W jednej chwili wszystko się zawaliło, gdy przy kasie odkryłam, że nie mam portfela. Od tamtej pory nic już nie jest takie samo – ani ja, ani moje relacje z rodziną i ludźmi.
